Samen met onze dieren werken we aan smaakvolle producten en een rijkere natuur. In totaal helpen 360 melkkoeien, ossen en jongvee ons met duurzaam boeren rondom de boerderij en in omringende gebieden van Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer. We gaan voor een vruchtbaardere bodem en een lokaal voedselsysteem met zo min mogelijk voedselkilometers. En dat in een landschap met méér biodiversiteit, waar heel de Randstad van kan meegenieten.
Familiebedrijf
Wij zijn Jan, Mieke, Linda & Sandy Duijndam en samen met Tim van Bregt staan we aan het roer van Hoeve Biesland. Met ons team van 45 vakmensen en bijna 50 hulpboeren, vormen we één grote boerenfamilie.

Al sinds zijn kindertijd loopt hij hier rond. “Ik ken Jan en Mieke al sinds groep drie, toen ik bevriend raakte met hun zoon Frans. Vanaf m’n veertiende sprong ik steeds meer bij en ben ik hier eigenlijk nooit meer weggegaan.” Een paar jaar later stond hij voor een keuze. “Ik had bijna een boerderij in Denemarken overgenomen, toen Jan in 2009 vroeg of ik in de maatschap wilde komen en de agrarische kant op me wilde nemen. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. De uitdaging lag hier.”
Met meer dan 400 hectare aan land beheert Hoeve Biesland dé groene long van de Randstad. Landschapsbeheer is voor Tim de belangrijkste tak van zijn domein. “Verwaarloosd land met de inzet van dieren weer tot leven brengen, vind ik machtig mooi. Goed natuurbeheer zorgt voor gezonde grond, en dat werkt door in alles: de koeien, de biodiversiteit, zelfs de mensen die hier werken.”
Tim zijn dagen zijn lang. “Ik ben weinig thuis, dat blijft een uitdaging. Maar boeren is mijn passie, ik wíl hier zijn.” Hoeve Biesland heeft een aantal jaar terug een tweede boerderij gekocht in Oude Leede. In de toekomst hoopt Tim hier ook te gaan melken, dichter bij zijn gezin. En dan met meer land in beheer, wellicht met zoogkoeien, maar nooit te groot. “We moeten wel aandacht blijven houden voor wat we doen.” En misschien, glimlacht hij, staan zijn zoons dan naast hem. “Ze zeggen nu dat ze ook boer willen worden. We zullen zien. Boeren moet je écht willen, anders houd je het niet vol.”
Tim z’n telefoon gaat. Hij luistert even, knikt kort. “Ja best.” De overal gaat weer aan en weg is hij. De koeien wachten niet.
Tim van Bregt

Linda is de oudste dochter van Jan en Mieke en al jaren een drijvende kracht achter Hoeve Biesland. Samen met zus Sandy, boer Tim en haar ouders vormt ze de maatschap. Het is veel overzien en regelen. “Maar zelf meedoen vind ik net zo leuk. Dat houdt me betrokken.”
Ze begon ooit met zaailingen op haar slaapkamer. Een maand later lagen de eerste groenten in het Kistje. Inmiddels is de tuin met vijftig soorten groenten en kruiden niet meer weg te denken. “Als ik kansen zie, ga ik niet zitten wachten. Al doende leer je toch het meest!”
Het kan wat chaotisch eraan toe gaan hier, maar Linda ziet geen probleem. “De controle loslaten en mensen vertrouwen is voor mij belangrijk. Ook als er fouten worden gemaakt. Anders kom je niet vooruit.” Samenwerken met familie kan (vooral met een eigenwijze vader) uitdagend zijn, maar na even schreeuwen wordt ‘t snel weer met een kop koffie uitgepraat. “Die dynamiek houdt de boel juist in beweging.”
Vanaf het begin vindt Linda transparantie binnen het bedrijf belangrijk. “Ik laat graag zien wat en hoe we het hier doen. Daarom ligt de tuin aan het begin van de oprijlaan.” Ook haar toekomstplannen gaan hierover: we willen een nieuwe winkel dienend als middelpunt op de boerderij, vanwaar je overal naar binnen kunt kijken. Van brood kneden tot zuivel maken, een grotere keuken voor workshops en meer zero-waste-projecten. “Ik wil een grotere lokale impact en kinderen al vroeg bewust maken.”
Linda Duijndam

Ze is een aanpakker pur sang. Inpakken, sjouwen, inladen — vaak al voor dag en dauw. Je zou bijna vergeten dat ze ook een gezin heeft. “Eenmaal thuis ben ik echt thuis. De laptop blijft dicht, tenzij het niet anders kan.” Haar driejarige zoon Jaxx is kind aan huis op de boerderij. “In z’n mini-overalletje op klompen wil hij overal bij zijn, het liefst de hele dag op de trekker. Net als ik vroeger.”
Want kleine Sandy wilde altijd mee met haar vader om te melken. “Dan zette ik een teiltje op z’n kop om hoog genoeg te komen en werken maar! Al die beesten, de bedrijvigheid: ik vond het heerlijk.” Op haar achttiende kreeg ze een bekeuring, moest ze geld verdienen en begon zo met extra werk in de administratie. “Dat beviel me wel, die cijfertjes. Dus ik ben gebleven.”
Een familiebedrijf heeft ook z’n uitdagingen. “We zijn allemaal doeners. Dan vergeten we nog wel eens te praten en kan het soms hard tegen hard gaan. Maar dat is ook weer snel voorbij. Niemand hier houdt van onnodig ingewikkeld.”
En over tien jaar? Dan woont Sandy met haar gezin op Hoeve Biesland, met een stal verbouwd tot nieuwe winkel en kunnen bezoekers de boerderij nóg beter beleven. Ze glimlacht bij het idee. Ze glimlacht eigenlijk altijd wel. “Goed zo? Mooi. Dan kan ik weer door.” En weg is ze.
Sandy Duijndam

Jan Duijndam

Als ik Mieke wil vragen of ze het met mij over haar rol wil hebben, snelt ze me voorbij. Met moeite been ik haar bij. “Ik loop nooit zachies,” roept ze. Wat waar is. Vaak met een kleinkind aan de hand en hond Koos in haar kielzog. Maar als de koffie eenmaal pruttelt, is er toch een moment om samen aan dé keukentafel te zitten.
Boerin Mieke is natuurlijk ook moeder van Frans, Linda en Sandy. “En de oma van Jaxx en Jari!”, vult ze mij aan. Dat Linda en Sandy mede-eigenaar zijn van Hoeve Biesland is zo gelopen. Net als dat Tim, goede vriend van zoon Frans, hier boer werd en in de maatschap stapte. Frans zelf was ook van plan in te stappen, maar zag er uiteindelijk vanaf. “Frans houdt van structuur en heeft dat als chauffeur op de vrachtwagen toch meer dan hier.” En als haar dochters nou eens niet in waren gestapt, schets ik haar. Had de boerderij er dan heel anders uitgezien? “Dat denk ik wel. Dan was er misschien geen moestuin, geen winkel, geen Kistje vol Smaak.” Stel je voor...
Om 12 uur komen de eerste hongerige boeren de keuken binnen. Het is al snel zoeken naar een stoel en wat ruimte voor een bord op tafel. Soep staat op het menu, net als een gebakken eitje. Brood van de vorige dag wordt opgepiept en de meest gebruikte zin aan tafel is ‘mag ik de kaas?’. Boer Jan kan zich geen Hoeve Biesland voorstellen zonder zijn vrouw Mieke. “Zonder Mieke is het hier helemaal niets. Klaar.”
Mieke Duijndam
We gaan voor biodiversiteit
Ga in onze polders een klaphekje door en de natuur ontvangt je met open armen. Van bijzondere orchideeën tot kwetterende weidevogels, verstopte vossen en vleermuizen tot vlinders. Weinig plagen, weinig ziektes, veel groei, veel opbrengst.
Dat is het resultaat van decennialang biologisch werken, maaien als de vogels niet meer broeden, koeien de boel laten bemesten en begrazen en flink veel heggen bouwen. Zo behouden we een vruchtbare bodem vol wormen, bacteriën, schimmels en insecten. Landbouw en natuur? Die gaan hier hand in hand.
We gaan voor korte keten
Stille robots op zonne-energie voeren onze koeien en strooien hun stal in met slootkantmaaisel. Van dit maaisel maken we compost, die biologische akkerbouwers gebruiken voor een vruchtbare bodem. Wij verkopen hun verse oogst weer aan jou. Zo werken we samen aan een circulair en duurzaam voedselsysteem.
We gaan voor ruimte
Of het nou om de koeien gaat die in natuurgebieden van Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten grazen, hulpboeren die op hun eigen tempo opbloeien, broden die langzaam rijzen of een hoge waterstand voor meer kieviten: door mens, dier en natuur alle ruimte te geven, zien we échte vooruitgang. En als je onze producten proeft, zul je zien dat ze smaken zoals de natuur ‘t bedoeld heeft.
De tijdlijn van Hoeve Biesland
Van vader op zoon, van gangbaar naar biologisch.
1910
1950
1983
1993
1997
2007
2008
2009
2012
2012
2014
2017
2022

