“Het leven is eigenlijk heel simpel en rond. Iets is niet lineair. Het is niet van ‘Ik ga van het één naar het andere’, want niets staat vast. Toch? Alles is in beweging. Zo zie ik het. En daardoor ga je vanzelf openstaan. Voor nieuwe ontmoetingen, nieuwe ervaringen. Ik denk dat ik elke dag wel 20 nieuwe dingen leer.”

Zo is Jacky ook elke dinsdagochtend bij ons op de tuin in beweging. Met haar voeten diep in de klei druk aan het wieden, schoffelen, oogsten en vooral lekker aan het ‘ouwehoeren’. Als lid van ons Kistje zag ze een oproepje, twijfelde geen seconde en kwam ons helpen. “Het werken op de tuin geeft mij rust, maar tegelijkertijd ook een soort activerende prikkel. Dat is fijn.”

“Het werken op de tuin geeft mij rust, maar tegelijkertijd ook een soort activerende prikkel. Dat is fijn.”

De 67-jarige Jacky groeide op in een groot gezin in Bergen op Zoom. Ouder of kind, jong of oud: bij hen was iedereen aan elkaar gelijk. Zo hadden ze samen een taakverdeling in het huishouden en was er thuis veel ruimte voor dialoog. Ook aan de moestuin van haar opa en oma heeft Jacky warme herinneringen. Als klein meisje hielp ze hen maar wat graag mee. De ‘wortels’ die daar de grond ingingen, blijken er hier op de tuin weer uit te komen. “Toen ik laatst preien ging oogsten, wist ik instinctief wat ik moest doen. Mijn handen namen het van mij over: prei eruit, de aarde afkloppen tegen de steel van de hark en weer door!”

Het is niet alleen de prei die zorgt voor een weer ronde cirkel, maar ook haar momenten van realisatie. “We leven niet óp de aarde, maar mét de aarde. Dat wordt hier zo duidelijk. En wat ik hier op de tuin doe, dat heeft gewoon invloed. Ook wij zijn natuur hè? Dat vergeten we nog wel eens.”

---